مرجع تخصصی آموزش ابتدایی|اول|دوم|سوم|چهارم|پنجم|ششم|دبستان

درس دوم علوم اول ابتدایی سلام، به من نگاه کن!

0 ۲,۴۹۲

اهداف/ پیامد ها درس دوم علوم اول ابتدایی سلام، به من نگاه کن!

در پایان این درس انتظار می رود دانش آموزان بتوانند:

سطح ١ با به کارگیری حواس، اشیاء، گیاهان، جانوران، و محیط اطراف خود را با دقت مشاهده کرده و ویژگی های ظاهری

(شکل، اندازه، جنس، رنگ، صدا، بو، مزه و نظایر آن) آنها را بیان کنند.

سطح ٢ با به کارگیری مجموعه حواس، اشیاء، گیاهان، جانوران و محیط اطراف خود را مشاهده کرده و ویژگی های آنها را با ذکرجزئیات بیان کنند.

سطح ٣ با به کارگیری حواس و استفاده از ابزارهایی مانند ذره بین با مشارکت سایر دانش آموزان، اشیاء،گیاهان، جانوران

و محیط اطراف خود را مشاهده نموده و علاوه بر ذکر جزئیات به برخی از ویژگی های پنهان آنها هم اشاره کنند.

 

نکات و فعالیت های پیشنهادی درس دوم علوم اول ابتدایی سلام، به من نگاه کن!

فعالیت محیط اطراف

دانش آموزان را به حیاط مدرسه یا بیرون از آن ببرید. از آنها بخواهید به محیط اطراف و چیزهای مختلف، دقت کنند.

به آنهاچند دقیقه فرصت دهید و سکوت کنید تا آزادانه اطراف خود را نگاه کنند بعد از آنها بپرسید، چه چیزهایی دیده اند؟

چه صداهاییشنیده اند؟ و چه بوهایی حس کرده اند

؟ از آنها بخواهید آنچه حس کرده اند را بیان کنند. احتمالاً آنچه آنها خواهند گفت به صورت کلیو غیردقیق خواهد بود.

١ با طرح سئوالاتی از آنها بخواهید مشاهداتشان را دقیق تر کنند،

مثلاً اگر بچه ها به گل یا درختی در گوشه حیاط مدرسه اشاره کردند،

از آنان در مورد جزییاتی مثل رنگ، جنس پوست درخت، میوه و موارد دیگر بپرسید

مهم جلب توجه دانش آموز، بهجزئیات است، به دنبال شنیدن پاسخ یکسان و مشابه نباشید.

از دانش آموزان بخواهید که هیچ کدام پاسخ های نفر قبل را تکرار نکند.

می توانید پاسخ های آنها را بنویسید و در آخر این فعالیت، جواب های همه را یکباره بخوانید.

این کار باعث می شود، دانش آموزاندریابند هرکدام از آنها به کدام جنبه ی محیط توجه کرده اند

و اگر همه مشاهدات گفته شود، اطلاعات زیادی درباره محیط بدست می آید.

پاسخ های دانش آموزان سرنخ هایی در ارزشیابی از میزان دانش و مهارت اولیه آنها به شما می دهد، که می توانید دریابید،

هر کدام از دانش آموزان چه کمک و راهنمایی هایی لازم دارد.

 

 فعالیت «چشم ها بسته! » درس دوم علوم اول ابتدایی 

دانش آموز باید

1 بفهمد هر کدام از حواس به تنهایی اطلاعاتی برای شناسایی در اختیار ما می گذارند.

2 چند حس مختلف برای شناسایی اطلاعات بیشتری در اختیار ما می گذارند.

3 به جزئیات مربوط به چیزها (مثلاً میوه یا خوردنیدیگر) و ویژگی قابل دسترس آنها توجه کند.

4 به شباهت ها و تفاوت ها دقت کنند. 5 با انجام یک فعالیت لذت بخش و خوشمزه!

به اهمیت مشاهده دقیق در شناسایی چیزها پی ببرد.

١. روز قبل از آموزش این درس، از یک یا چند نفر از دانش آموزان بخواهید

چند خوراکی یا میوه مختلف (خوراکی هایی که بتوان به قطعات نسبتاً مشابه خرد کرد و بوها و مزه های مختلف داشته باشند) به کلاس بیاورند.

٢. این فعالیت را در کلاس می توانید به گونه های مختلف و با خوراکی های مختلف انجام دهید:

به عنوان مثال می توانید چشم یکی از دانش آموزان را ببندید.

بعد با کمک یکی دیگر از دانش آموزان میوه ها یا خوراکی های مختلف را به قطعات مشابه خرد کنید

و از دانش آموزی که چشمش بسته است بخواهید ابتدا، با لمس کردن و حس کردنسطح آن خوراکی، تشخیص دهد آن خوراکی چیست.

او باید از جنس میوه (میزان نرمی یا سفتی، تری یا خشکی، منعطف

بودن یا تردی و…) تشخیص دهد که خوراکی مورد نظر چیست.

اگر در این مرحله دانش آموز نتوانست تشخیص دهد به اواجازه دهید خوراکی مورد نظر را به بینی خود نزدیک کند و با کمک

حس بویایی حدس بزند که آن خوراکی چیست.

و اگر موفق به شناسایی نشد از حس چشایی استفاده کند.

سعی کنید این فعالیت لذت بخش و مفرح انجام شود و لذت یادگیری بالذت بازی همراه شود.

از دانش آموزان بخواهید در منزل و با خوراکی های مختلف شبیه به این فعالیت را با اعضای خانواده انجام دهند.

 

فعالیت« علم و زندگی » درس دوم علوم اول ابتدایی 

به ارتباط نقش حواس در زندگی شغلی و حرفه ای می پردازد.

فعالیت« به من خوب نگاه کن! » این فعالیت به دنبال آن است که دانش آموزان بتوانن

د علاوه بر استفاده از حواس مختلف برای شناسایی اشیاء، گیاهان، جانوران و پدیده های طبیعی، آنها را با جزئیات توصیف

کنند.

١ میوه کاج، یک قطعه سنگ، یک برگ، یا هر جسم دیگری که فکر می کنید

دارای جزئیات مناسبی برای مشاهده استرا روی میز بچینید.

می توانید ذره بین نیز به کلاس ببرید.

چیزهایی را که به کلاس آورده اید، در اختیار دانش آموزان بگذارید واز آنها بخواهید آنها را خوب مشاهده کنند

و با یکدیگر درباره مشاهداتشان گفتگو کنند.

بعد نوبت آن است که هر گروه به بیانمشاهداتش بپردازد.

می توانند مشاهداتشان را با استفاده از ذره بین افزایش دهند.دانش آموز ممکن است به دلیل محدود بودن

 

خزانه لغاتش از کلمات محدود استفاده کند، مثلاً می تواند بگوید، میوه کاج تقریبا سه گوش یا مثلث یا شبیه کلاه بوقی (مخروطیشکل) است

جنسش شبیه … است یا بوی آن شبیه … است یا می توان این صدا … را از آن در آورد.

این گونه توصیفاتهم مناسب و درست است. بعد از آنکه نماینده دانش آموزان توصیفاتش را ارائه کرد، از او بپرسید چه چیزی برایت جالب بود؟

چه چیزی دوست داری درباره آن بدانی؟ در اینجا دانش آموز عملاً ارتباط میان خوب مشاهده کردن و پرسشگری را متوجه می شود.

 

برای پرورش حس شنوایی:

می توانید از همه کلاس بخواهید با چشم بسته و ساکت به صداهای محیط اطراف توجه کنند.

بعد از یک دقیقه از آنها بخواهید بگویند چه صداهایی شنیده اند.

یا می توانید از رادیو یا موبایل خود موسیقی یا گفتگویی پخش کنید،

بعد به تدریج صدای آن را کم و کمتر کنید و از دانش آموزان بخواهید در هر مرحله همه توجه و دقت خود را متوجه تشخیص آن صداکنند.

با تکرار این کار آستانه و دقت تشخیص صداها در آنها افزایش می یابد.

همین طور از آنها بخواهید در خانه با کنترل از راه دورتلویزیون صداها را به تدریج کم کنند و تلاش کنند، تا آنجا که ممکن

است با صدای آهسته/ خیلی آهسته/ و بسیار آهسته صداها را بشنوند.

برای کمک به پرورش حس شنوایی و در تقویت آن، می توانید فعالیت هایی طراحی کنید

که آنها خودشان را در موقعیت هایخیالی فرض کنند.

مثلاً از آنها بخواهید تصور کنند که اگر یک روز تمام از صبح تا شب هیچ چیز نمی شنیدند، چه می شد؟

از آنهابخواهید بگویند آن روز چه فرقی با روزهای معمولی برایشان می داشت و چه می شد. به دانش آموزان فرصت و اجازه دهید تا پاسخ هایتخیلی و عجیب و غریب خود را نیز مطرح کنند.

در صورت نیاز شما می توانید سئوالات آنها را در جهت هدف درس هدایت کنید،

اما هیچ گاه پاسخ و نظر خود را به آنها تحمیل نکنید.

همچنین برای درک عمیق تر حس شنوایی و اهمیت آن در شناسایی و یادگیریمی توانید از دانش آموزان بخواهید بدون

استفاده از کلام و سخن گفتنو فقط با پانتومیم منظور و پیام مورد نظر خود را به دوستشانانتقال دهند.

 

• برای پرورش حس بینایی:

از دانش آموزان بخواهید، دستشان را در نور ببینند.

خطوط، برآمدگی ها، چروک ها، فرم قرارگرفتن ناخن، شکل ناخن ها و حد فاصل بین انگشت و ناخن را با دقت نگاه کنند.

بعد از آنها بخواهید درباره مشاهداتشان با جزئیاتبا یکدیگر صحبت کنند.

حتی می توانید از آنها بخواهید شکل دست های خود را با همدیگرمقایسه کنند.

یا چشم یکی از دانش آموزان را ببندید و از یکی دیگر از آنها بخواهید اجسام مختلفی برای شناسایی به دست او بدهد یا
او را به جاهای مختلف کلاس یا مدرسه ببرد

و بعد از او بپرسد چه چیزی به اوداده شده یا به کدام قسمت کلاس برده شده؟

در واقع دانش آموزان برای آنکه بهتر متوجه اهمیت بینایی و نقش آن شوند،

در فقدان آن حس به اهمیت آن پی می برند.

از دانش آموز بخواهیدمشاهداتش را در مسیر خانه تا مدرسه با جزئیات بیان کند.

یا در یک اردوی خارج از مدرسه در طبیعت از او بخواهید به جمع آوری

سنگ ها یا برگ های مختلف بپردازد و شکل و ظاهر آنها را دقیق توصیف کند.

اهمیت حس بینایی یا شنوایی در شناسایی محیط اطراف و چیزها را به خوبی می توان با ایفای نقش افراد نابینا و ناشنوا به دانش آموزان آموزش داد،

یا می توانید از آنها بخواهید اگردر نزدیکان و آشنایان خود نابینا یا ناشنوا سراغ دارند، به کارهای آنها دقت کنند

و در جلسه بعد در کلاس گزارش دهندکه آنها برای شناسایی اطرافشان چه می کنند.

توجه داشته باشید که این گونه معلولیت ها در نظر دانش آموزان نقصی برای تحقیر آنها جلوه نکن

وباعث شود آنان برای نعمت هایی که خداوند به آنان داده همواره شاکر باشند.

علاوه براین می توانید از دانش آموزان بخواهید تصور کننداگر قدرت شنوایی یا بینایی آنها از حد معمول بیشتر می بود، چه می شد؟

چه کارهایی می توانستند بکنند؟

مطمئن شوید دانش آموزان بهخوبی منظور شما را فهمیده اند.

اگر احساس می کنید آنها متوجه منظور شما نشده اند با مثال مواردی برای آنها مطرح کنید،

در اینحالت هم ممکن است با پاسخ های غیرمنتظره و دور از انتظار دانش آموزان مواجه شوید.

 

پرورش حس لامسه:

از دانش آموزان بخواهید هر کدام یک قطعه سنگ با خود به کلاس بیاورند،

بعد هر گروه از آنها سنگ هایخود را با دقت نگاه کنند و آن را درون یک کیسه پارچه ای بیندازند،

حالا آنها فقط با لمس کردن باید سنگ خود را تشخیص دهند.

 

پرورش حس بویایی:

در شیشه عطر را در گوشه ی کلاس بدون آنکه توضیحی به بچه ها بدهید باز کنید.
ببینید چه کسانی زودترمتوجه می شوند و آیا تشخیص می دهند چیست.
از بچه ها بخواهید درباره چیزهای خوشبو و بدبو تحقیق کنند و به کلاس گزارش دهند.

پرورش حس چشایی:

از دانش آموزان بخواهید در منزل موقع غذا خوردن، با دقت در چشیدن تشخیص دهند مواد سازنده آن وعده غذایی چیست.

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.